Kleijne luijden
Wanneer ik maar één keer het publiek in extase gebracht had, zou ik zien hoe het mij beviel, en welk een heerlijk leven het kunstenaarsleven was. Zoo spoedig het dan kon, zouden wij samen het tooneel weer verlaten en bijvoorbeeld in Holland of Duitschland, of waar ik maar verkoos, een rustig, kal ...
De kleine luijden
't Viel mij wel eens op, dat ik gewoonlijk aanstonds na den afloop naar het hotel werd gebracht, maar vader dan opnieuw uitging. Zoo het heette om nog een luchtje te scheppen of met dezen of dien een napraatje te houden, tot ik eens een voor mij vreeselijke ontdekking deed, die echter tevens veel ...
De kleijne Luijden
Deze zat intusschen met stille aandacht te luisteren en zweeg, ook toen zij een oogenblik hare mededeelingen staakte.
„Mijn verhaal zal u erg romantisch lijken, " — zoo vervolgde zij, „maar het is de nuchtere waarheid die ik u vertel. Vergun mij u verder alleen de hoofdgebeurtenissen mee te d ...
Kleine Luijden
„Dominé',, — zei Sien, en hare stem beefde van aandoening — „ik hoop dat U mij goed verstaat. Hoeveel dank ik gevoel u verschuldigd te zijn, kan ik niet uitspreken, maar hoop in 't vervolg nog meer dan tot heden, in de gelegenheid te zullen zijn dezen U te toonen. Met wat u zegt, kan ik mij ook v ...
Kleine Luijden
O, dat volgt van zelf ; je geeft den vinger, en men neemt de hand. Eerst vanzelf over het lóón een afspraak maken, alsof wij zélf niet zouden weten wat te kunnen laten verdienen: Straks een bepaling, hoeveel en hoe lang er gewerkt moet worden. Dan — 't zal niet lang meer duren — wat voor werk er ...