Samuël, een zoon der Wet.
1. De eerste sabbat in het land der Vaderen. Op de Joodsche begraafplaats aan de Noordoostelijke helling van den Karmel stonden, op een zonnigen dag in het begin van September, een aantal armelijk gekleede lieden van allerlei leeftijd om den doodgr ...
Samuël, een zoon der Wet.
2. Alleen de oude Suze, de blinde vrouw van Sinaï Tulpenbloesem, bukte zich nog tastte op den grond naar een steenklomp, en wierp dien naar beneden, waar zij hem hoorde neervallen. „Daar heb je een steen", zei zij tot haar kleinkind. „Als je op de groote weide komt ...
Samuël, een zoon der Wet.
Vóór hen glinsterde de blauwe zee, die hier den golf van Akko vormt. De kustlijn met haar wit brandingschuim, haar breeden geelachtigen zandgordel en de zich daarachter uitstrekkende kale duinen, boog in gelijkmatige ronding binnenwaarts, om ver in het Noorden achter het kei-schitterende voorgebe ...
Samuël, een zoon der Wet.
Neen, de vlakte van Jizreël was dus géén woestijn ! Zij liet zich alleen maar wat bescheiden aanzien, omdat geringe kracht, armzalige bekwaamheid en weinig liefde zich om haar bekommerden. Het was een nog wachtend land, en het bood veel ruimte voor veel vlijtige menschen — voor hen, die daareven ...
Samuël, een zoon der Wet.
De andere deelnemers aan de plechtigheid — al die menschen, die onder leiding van den Thoraschrijver den tocht naar hun land hadden gemaakt, hadden zich bij dit voorval op eerbiedigen afstand gehouden, en zij waren blijven wachten. Zij hadden tegen elkander gezegd, dat het wel mogelijk was, dat h ...
Samuël, een zoon der Wet.
Mandel Lemberger zat apart in een hoek, zonder een tafel voor zich. Omdat hij zoo langen tijd het lijkje had gedragen, en de voorgeschreven reiniging nog niet had verricht, gold hij als onrein.De blinde zat aan de hoofdtafel naast haar man, heelemaal in elkaar. En naast hem, aan diens rech ...
Samuël, een zoon der Wet.
Zoo verliep de eerste maaltijd in het vaderland. De meesten hunner hadden zich sedert weken niet meer aan warm en goed toebereide spijzen kunnen verzadigen. Een gevoel als van smulpapen en een ietwat lichtzinnige stemming van menschen, die het heel erg goed hebben gehad, kwam over hen. Nog één ke ...
Samuël, een zoon der Wet.
Of men zoo een korten tijd gezeten had, of langer, — wist niemand van de slapenden, toen zij opeens opschrikten. Mandel was met een doffen dreun van zijn stoel gevallen — hij had geen tafel gehad om met zijn bovenlijf op te liggen, en hij had zijn verwonden arm ook niet kunnen ondersteunen. Hij w ...
Samuël, een zoon der Wet.
De mannen namen hun stokken en gingen met hem mee naar buiten. Alleen Mandel wou den middag gebruiken om door een bad en de verder nog voorgeschreven ceremoniën zich te reinigen. Hij had zijn schoonvader gevraagd om bij de autoriteiten ook voor hem een goed woordje te doen, en hij had vooruit ree ...
Samuël, een zoon der Wet.
Zij wendde haar hoofd met de wijd geopende, matte oogen eerst naar rechts en toen naar links. Waren hier menschen, bij wie het zakendoen en het leven zóó in overeenstemming waren met den wil van den Allerhoogste, dat die ook op een gewonen werkdag tot Zijn oor en tot Zijn gemeenschap mochten door ...