Feuilleton.
Hij hield op, en wilde de hand van Marie loslaten, doch nu hield zij de zijne vast. 't Werd zoo rustig in haar hart bij 't hooren van die woorden uit dien mond : ze had daar willen blijven staan, als de oude heer maar zóó door sprak. Als die vreemde menschen, de dokter, de predikant en mijnheer A ...
Verschoppelingen
Even nog en de wereld zou aanvangen te wankelen, de aarde zou schudden en schokken en de beroering zou al 't werk van 's menschen handen vergruizelen, en — de mensch zelf zou daar staan, alleen, van allen en alles verlaten ; alleen mét — of, tegenover God, den Allesvervullende.
Gelukkig ! God ...
Verschoppelingen
Zóó zat hij 's Zondags daarna ook in de kerk ; zóó bad hij met den leeraar en zong met de Gemeente mee ; zóó luisterde hij naar 't Woord Gods en naar de preek over Hebr. 12 : 26—28 :
Nu heeft Hij verkondigd, zeggende : Nog eenmaal zal Ik bewegen, niet alleen de aarde, maar ook den hemel. En d ...
Verschoppelingen
„Wacht even, Marie ! Zie eens, misschien past het de freule beter, dat ik eerst naar mijnheer Terlingen Boss ga. Dan kan ik straks op mijn gemak hier zijn, en ik kom dan niet zoo onverwacht "
„Goed, ik zal 't even met haar bespreken."
„Neen, dat is niet noodig ! jij weet zelf wel, wat de ...
Feuilleton.
Zelf aangegrepen door het indrukwekkend oogenblik, door die schare, allen met ontbloot hoofd en betraande oogen, en nog 't meest door die zeldzaam machtige woorden van de laatste bladzijde des Bijbels, verhief zich zijn stem zoo krachtig, dat de hooge muren van Koenkestel de woorden terug kaatste ...
Verschoppelingen
HOOFDSTUK XXXI.
Dit zou hun trouwdag zijn geweest.
De bruidegom lag in 't lijkkleed in dezelfde kamer, waar hij freule Virginie haar laatsten slaap had zien slapen.
De bruid zat er naast als een versteening ; alleen geweldige zenuwschokken toonden dat er nog leven in haar was. Gee ...
Verschoppelingen
In zijn smartgevoel over de leegheid zijns harten, over 't verwijderd zijn van zijn God en zijn heil wenschte hij zich terug naar de hei en naar zijn schapen. Alsof God daar meer ware dan overal elders I Maar nu wist hij 't beter. Indien hij met zijn kudde had gedaan, waartoe hij met de studie wa ...
Verschoppelingen
Dat beviel den ouden heer bijzonder, en meermalen als Paul sprak van eeuwig zalige gemeenschap met Christus en al de volmaakte rechtvaardigen, van 't allerheerlijkst leven in 't eeuwig zien en kennen van God en Jezus' Christus, — als Paul daarvan sprak, zoo warm, zoo verlan ...
Verschoppelingen
HOOFDSTUK XXV.Dat was toch echt Christelijk ; ware beoefening van de gemeenschap der heiligen ! Want er waren er toch immer, die altijd, Zondag en in de week, de zorg hadden voor zieken en zuigelingen, en dus nooit naar de kerk konden gaan, hoe gaarne ze dat ook wilden. Zóó hielpen de meis ...
Verschoppelingen
Paul was niets gerust op de paarden, als de koetsier met gebogen rug en 't gelaat in de opening van 't neergelaten raampje zat te babbelen.
„'t Tocht zoo, koetsier ! ik kom vandaag of morgen wel eens bij je : dan zou ik graag naar je luisteren."
De koetsier knikte beleefd en trok het raam ...