Filteren
van 15
Samuël, een zoon der Wet.
Zoo verliep de eerste maaltijd in het vaderland. De meesten hunner hadden zich sedert weken niet meer aan warm en goed toebereide spijzen kunnen verzadigen. Een gevoel als van smulpapen en een ietwat lichtzinnige stemming van menschen, die het heel erg goed hebben gehad, kwam over hen. Nog één ke ...
Samuël, een zoon der Wet.
Of men zoo een korten tijd gezeten had, of langer, — wist niemand van de slapenden, toen zij opeens opschrikten. Mandel was met een doffen dreun van zijn stoel gevallen — hij had geen tafel gehad om met zijn bovenlijf op te liggen, en hij had zijn verwonden arm ook niet kunnen ondersteunen. Hij w ...
Samuël, een zoon der Wet.
De mannen namen hun stokken en gingen met hem mee naar buiten. Alleen Mandel wou den middag gebruiken om door een bad en de verder nog voorgeschreven ceremoniën zich te reinigen. Hij had zijn schoonvader gevraagd om bij de autoriteiten ook voor hem een goed woordje te doen, en hij had vooruit ree ...
Samuël, een zoon der Wet.
Zij wendde haar hoofd met de wijd geopende, matte oogen eerst naar rechts en toen naar links. Waren hier menschen, bij wie het zakendoen en het leven zóó in overeenstemming waren met den wil van den Allerhoogste, dat die ook op een gewonen werkdag tot Zijn oor en tot Zijn gemeenschap mochten door ...
Samuel, een zoon der Wet
Urenlang voerde de weg door een bebouwd land. Sporen van bebouwing, geheel volgens de regels, waren overal waar te nemen, al was het alleen reeds die muur van naar boven geploegde steenen, die de velden omringde. Aan den rechterkant opende zich bij tusschenpoozen een schaduwrijk zij-dal van den p ...
Samuël, een zoon der Wet.
51)„Ik zou het nu wel willen vertellen — ik kan het toch niet langer voor mij houden. Ik had het zoo graag al eens éér verteld.Het is mij alleen overkomen, maar ik kan het niet langer in mijn eentje dragen. Gijlieden zult mij wel niet verraden, — en ook al deedt gij dat, dan is het ...
Samuël, een zoon der Wet.
52) Hier werd de verteller in de rede gevallen door Mandel, die luid uitriep : „Zoo'n gemeene kerel ! Is dat werkelijk zoo ? Is dat werkelijk zoo ? " Hij hield den adem in, en stampte op den grond, en zwaaide met zijn armen. Ook de anderen deden een gemompel hooren ...
Samuël, een zoon der Wet.
53) Weer ging er een gele vlam om hut, boom en menschen, en het knalde, kraakte en knetterde, alsof het halve firmament boven den Karmel in elkaar stortte. De stemmen van de wouddieren werden luider — het was een angstig wachten van heel de schepping.De door ...
Samuël, een zoon der Wet
54) „Nog één — en wéér een ! O, wonder, het regent !" Ook de blinde had nu een regendruppel gevoeld op haar gelaat, dat zij ten hemel gekeerd hield en die was haar juist op haar brandend ooglid gevallen. Ook zij uitte een kreet van vreugde.Telkens als de don ...
Samuël, een zoon der Wet
55) Ik heb nooit gezien, dat de onzen in Rusland zich hebben verheugd over regen en zich in het algemeen veel aantrokken van het weer, en ook niet van de groei. Wij zjjn hier pas recht op de aarde. Dit zei Samuel langzaam, als een gedachte, die eerst nu bij hem opk ...
van 15
